Η διαδικασία "διπλής μετατροπής, διπλής απορρόφησης" της παραγωγής θειικού οξέος παράγει ακόμα αέριο ουράς που περιέχει SO₂ (συνήθως 500-1000mg/m³). Η άμεση εκπομπή προκαλεί εύκολα τη βροχή όξινης, επομένως η θεραπεία με αέριο ουράς είναι απαραίτητη για τη διαδικασία επαφής.
Προεπείγή πρώτων υλών: Αφαίρεση ακαθαρσιών για τη διασφάλιση της επακόλουθης σταθερότητας της διαδικασίας
Το πρώτο βήμα στη διαδικασία επαφής για την παραγωγή θειικού οξέος είναι η προεπεξεργασία πρώτων υλών, της οποίας ο βασικός στόχος είναι η απομάκρυνση των ακαθαρσιών από τις πρώτες ύλες για να αποφευχθεί η δηλητηρίαση από τον καταλύτη, η διάβρωση του εξοπλισμού ή η υποβαθμισμένη καθαρότητα των προϊόντων στις επόμενες διεργασίες. Οι μέθοδοι προεπεξεργασίας ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με τις πρώτες ύλες: εάν το θείο χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη, το στερεό θείο αποστέλλεται πρώτα σε μια δεξαμενή τήξης και λιωθεί σε υγρό θείο σε θερμοκρασία 130-150 βαθμού.
Στη συνέχεια, οι μηχανικές ακαθαρσίες (όπως τα ιζήματα και τα σωματίδια άνθρακα) απομακρύνονται μέσω ενός φίλτρου και τα λεπτά σωματίδια διαχωρίζονται περαιτέρω από έναν διαχωριστή κυκλώνα για να εξασφαλιστεί η καθαρότητα του θείου που εισέρχεται στο επόμενο βήμα είναι μεγαλύτερη ή ίση με 99,9%. Εάν υιοθετείται πυρίτης (κύριο συστατικό FES₂), πρέπει να περάσει από τις διαδικασίες συντριβής και διαλογής πρώτα για να σπάσει τον πυρίτη σε ομοιόμορφα σωματίδια 8-15mm. Ταυτόχρονα, οι μεταλλικές ακαθαρσίες, όπως οι αρχειοθετήσεις σιδήρου, απομακρύνονται από έναν μαγνητικό διαχωριστή για την πρόληψη των οξειδίων του σιδήρου που παράγονται κατά τη διάρκεια της επακόλουθης ψησίματος από την προσκόλληση στο εσωτερικό τοίχωμα του εξοπλισμού ή τους αγωγούς μπλοκαρίσματος. Εάν η πρώτη ύλη είναι καυστήρα καυσαερίων (όπως το SO₂ που περιέχει καυσαέρια που παράγεται στη διαδικασία τήξης του χαλκού, του μολύβδου και του ψευδαργύρου), είναι απαραίτητο να εκτελέσετε πρώτα την απομάκρυνση σκόνης (χρησιμοποιώντας ένα ηλεκτροστατικό κατακρημνιστή ή φίλτρο σάκων για την απομάκρυνση των σωματιδίων σκόνης), την απομάκρυνση (απομάκρυνση της ομίχλη νερού μέσω ενός αεριωθούμενου καθαρισμού). Μέθοδος ανταλλαγής ρητίνης) για την πρόληψη των ακαθαρσιών στο καυσακετάριο από την επίδραση της δραστηριότητας του καταλύτη. Η ποιότητα της προεπεξεργασίας πρώτων υλών καθορίζει άμεσα τη σταθερότητα των μεταγενέστερων διεργασιών. Για παράδειγμα, εάν το περιεχόμενο αρσενικού σε πυρίτη είναι πολύ υψηλή, θα προκαλέσει μόνιμη δηλητηρίαση του επακόλουθου καταλύτη βαναδίου. Επομένως, ο σύνδεσμος προεπεξεργασίας πρέπει να ελέγχει αυστηρά το περιεχόμενο ακαθαρσίας, συνήθως απαιτώντας το περιεχόμενο των επιβλαβών στοιχείων όπως το αρσενικό και το σεληνικό σε πρώτες ύλες να είναι μικρότερες ή ίσες με 0,05%.
Παρασκευή διοξειδίου του θείου: Σύνδεση αντίδρασης πυρήνα για τη δημιουργία βασικών πρώτων υλών της διαδικασίας
Το διοξείδιο του θείου (SO₂) είναι η ενδιάμεση πρώτη ύλη του πυρήνα για την παραγωγή θειικού οξέος μέσω της διαδικασίας επαφής. Ο σύνδεσμος προετοιμασίας απαιτεί την επιλογή της αντίστοιχης διαδρομής διεργασίας ανάλογα με τον τύπο της πρώτης ύλης για να εξασφαλιστεί η έξοδος και η καθαρότητα του SO₂ να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της επακόλουθης οξείδωσης. Όταν το θείο χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη, το εκλεπτυσμένο υγρό θείο αποστέλλεται σε έναν καυστήρα θείου, αναμιγνύεται με πεπιεσμένο αέρα που έχει ξηραίνονται (χρησιμοποιώντας συμπυκνωμένο θειικό οξύ για ξήρανση για να αποφευχθεί η υγρασία που επηρεάζει τις επακόλουθες αντιδράσεις).
Ο ρυθμός μετατροπής αυτής της αντίδρασης μπορεί να φτάσει πάνω από 99,8%και η συγκέντρωση του παραγόμενου αερίου SO₂ είναι περίπου 10%-12%(κλάσμα όγκου). Εν τω μεταξύ, η απελευθερωμένη θερμότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ατμού για ανάκτηση ενέργειας. Εάν ο πυρίτης χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη, τα προεπεξεργασμένα σωματίδια πυρίτη αποστέλλονται σε ένα ρευστοποιημένο κρεβάτι (βραστό κλίβανο) και μια αντίδραση ψησίματος διεξάγεται με περίσσεια αέρα σε θερμοκρασία 650-850 βαθμού: 4fes₂ + 11 o₂ → 2fe₂o₃ {{9} SO + θερμότητα. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ψησίματος, ο ρυθμός ροής του αέρα πρέπει να ελέγχεται από έναν ανεμιστήρα για να διατηρηθεί τα σωματίδια πυρίτη σε κατάσταση βρασμού, εξασφαλίζοντας επαρκή αντίδραση. Η συγκέντρωση της παραγόμενης SO₂ είναι περίπου 7%-9%και το υποπροϊόν οξειδίου του σιδήρου (slag) μπορεί να ανακτηθεί ως πρώτη ύλη για τη σίδερο. Για τις πρώτες ύλες καυσαερίων καυσαερίων, η προεπεξεργασία καυσαερίων αποστέλλεται σε έναν πύργο εκρόφησης και η χαμηλή συγκέντρωση SO₂ (συνήθως 1%-5%) στο καυσαερίδες συμπυκνώνεται στο 8%-10%μέσω της διαδικασίας αραιωμένου θειικού οξέος ή πυρόλυσης, ικανοποιώντας την απαίτηση της συγκέντρωσης SO₂ για μεταγενέστερη καταλυτική οξείδωση. Ανεξάρτητα από την πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται, το παραγόμενο SO₂ αέριο πρέπει να ψύχεται από έναν λέβητα απορριμμάτων (από 800-1000 βαθμούς έως 300-400 βαθμούς) και η θερμότητα ανακτάται για να παράγει ατμό μεσαίας πίεσης, ο οποίος όχι μόνο μειώνει τις απαιτήσεις αντοχής στη θερμότητα του επακόλουθου εξοπλισμού αλλά και συνειδητοποιεί την ανακύκλωση ενέργειας.
Καταλυτική οξείδωση του διοξειδίου του θείου: πυρήνας της διαδικασίας επαφής για την πραγματοποίηση μετατροπής από SO₂ σε SO₃
Η καταλυτική οξείδωση του διοξειδίου του θείου είναι ο βασικός σύνδεσμος στη διαδικασία επαφής για την παραγωγή θειικού οξέος. Η ουσία του είναι να οξειδώσει το SO₂ σε τριαξίδιο του θείου (SO₃) υπό τη δράση ενός καταλύτη και ο ρυθμός μετατροπής αυτής της αντίδρασης καθορίζει άμεσα την παραγωγή δεικτών εκπομπών θειικού οξέος και καυσαερίων. Επί του παρόντος, οι καταλύτες βαναδίου (κύρια συστατικά V₂o₅, Carrier Sio₂, υποκινητές K₂so₄ και Na₂so₄) χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία λόγω της υψηλής δραστηριότητάς τους, της καλής επιλεκτικότητας και της μεγάλης διάρκειας ζωής (συνήθως 3-5 ετών). Η αντίδραση διεξάγεται σε μετατροπέα (πολλαπλών σταδίων αδιαβατικών αντιδραστήρα σταθερής κλίνης) χρησιμοποιώντας τη διαδικασία "δύο σταδίων και απορρόφηση δύο σταδίων": κατά τη διάρκεια της πρώτης μετατροπής, το ψυγμένο SO₂ αέριο (που περιέχει o₂) εισέρχεται στην πρώτη κλίνη του καταλυτή του μετατροπέα και η αντίδραση εμφανίζεται σε θερμοκρασία 400-450 βαθμού: 2SO + o₂ ⇌ ⇌ 2SO + θερμότητα. Δεδομένου ότι αυτή η αντίδραση είναι εξωθερμική, η θερμοκρασία της κρεβάτι θα ανέλθει σε 550-600 βαθμούς, υπερβαίνοντας τη βέλτιστη ενεργή θερμοκρασία του καταλύτη. Ως εκ τούτου, το αέριο πρέπει να ψύχεται σε 400-420 βαθμούς μέσω ενός ενδιάμεσου εναλλάκτη θερμότητας πριν εισέλθει στο δεύτερο κρεβάτι καταλύτη για περαιτέρω αντίδραση. Ο συνολικός ρυθμός μετατροπής της πρώτης μετατροπής μπορεί να φθάσει το 90%-95%.
Στη συνέχεια, το αέριο που περιέχει SO₃ εισέρχεται στον πρώτο πύργο απορρόφησης (χρησιμοποιώντας 98,3% συμπυκνωμένο θειικό οξύ για να απορροφήσει SO₃) για να απομακρυνθεί το μεγαλύτερο μέρος του SO₃, αποφεύγοντας το σχηματισμό όξινης ομίχλης κατά τη διάρκεια της επακόλουθης διαδικασίας ψύξης. Το αέριο SO₂ (συγκέντρωση περίπου 0,5%-1%) θερμαίνεται και πάλι σε περίπου 400 μοίρες μέσω εναλλάκτη θερμότητας και εισέρχεται στην τρίτη και τέταρτη κρεβάτια καταλύτη του μετατροπέα για τη δεύτερη μετατροπή, με το ποσοστό μετατροπής να αυξάνεται περαιτέρω σε πάνω από 99,5%. Αυτή η διαδικασία ελέγχει αποτελεσματικά τη θερμοκρασία αντίδρασης εντός του εύρους δραστηριοτήτων του καταλύτη (400-600 βαθμούς) μέσω των κατακερματισμένων αντιδράσεων και της ενδιάμεσης ανταλλαγής θερμότητας, αποφεύγοντας παράλληλα την αντίστροφη αντίδραση όταν το SO₃ αναμειγνύεται με μη ανταπόκριση SO₂ και O₂. Επιπλέον, η χρήση καταλυτών απαιτεί αυστηρό έλεγχο της περιεκτικότητας σε ακαθαρσίες στις πρώτες ύλες. Στοιχεία όπως το αρσενικό, το σελήνιο και το φθόριο θα προσκολληθούν στην επιφάνεια του καταλύτη, θα εμποδίσουν τα ενεργά κέντρα και θα προκαλέσουν απενεργοποίηση του καταλύτη. Επομένως, η δραστικότητα του καταλύτη πρέπει να δοκιμάζεται τακτικά και όταν ο ρυθμός μετατροπής πέσει κάτω από το 95%, ο καταλύτης πρέπει να αντικατασταθεί.
Απορρόφηση τριαξειδίου του θείου: Αποφυγή σχηματισμού ομίχλης οξέος και αποτελεσματικά παρασκευής θειικού οξέος
Η απορρόφηση του τριαξειδίου του θείου (SO₃) αποτελεί βασικό βήμα στη μετατροπή του SO₃ που παράγεται από καταλυτική οξείδωση σε θειικό οξύ. Η βασική του πρόκληση είναι να αποφευχθεί η άμεση επαφή μεταξύ SO₃ και νερού για να σχηματίσει όξινη ομίχλη (SO₃ + H₂O → H₂so₄, αυτή η αντίδραση είναι εξαιρετικά εξωθερμική και προκαλεί εύκολα τον ατμό του θειικού οξέος να συμπυκνωθεί σε μικροσκοπικά σταγονίδια που είναι δύσκολο να συλλάβουν). Ως εκ τούτου, το 98,3% συμπυκνωμένο θειικό οξύ χρησιμοποιείται συνήθως ως απορροφητικό στη βιομηχανία. Αυτή η συγκέντρωση θειικού οξέος έχει την υψηλότερη απόδοση απορρόφησης για SO₃ και δεν είναι επιρρεπής σε σχηματισμό όξινων ομίχλης. Η διαδικασία απορρόφησης διεξάγεται σε έναν πύργο απορρόφησης (συνήθως ένας πύργος πύργου ή πύργος πύργου φυσαλίδων): το αέριο SO₃ (θερμοκρασία περίπου 150-200 βαθμούς) μετά την πρώτη μετατροπή εισέρχεται από τον πυθμένα του πύργου απορρόφησης και επαφές αντίθετα με 98,3% συμπυκνωμένο θειικό οξύ ψεκασμένο από την κορυφή του πύργου. Το So₃ διαλύεται στο συμπυκνωμένο θειικό οξύ για να σχηματίσει περισσότερο συμπυκνωμένο θειικό οξύ (συγκέντρωση έως και πάνω από 99,5%) ή καπνιστό θειικό οξύ (θειικό οξύ που περιέχει ελεύθερη SO₃, η συγκέντρωση που εκφράζεται ως κλάσμα μάζας SO₃, συνήθως 20%-65%).
Στον πύργο απορρόφησης, η πυκνότητα ψεκασμού (συνήθως 15-25m³/(m² · Η)) και ο ρυθμός ροής αερίου (0,5-1,0m/s) πρέπει να ελέγχονται για να εξασφαλιστεί επαρκής επαφή αερίου-υγρού. Ταυτόχρονα, ένα demister (όπως ένα demister ινών) που είναι εγκατεστημένο στον πύργο χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση σταγονιδίων θειικού οξέος που παρασκευάζονται στο αέριο, αποφεύγοντας τη διάβρωση του επακόλουθου εξοπλισμού. Εάν πρέπει να παραχθεί αραιωμένο θειικό οξύ (όπως η συγκέντρωση 70% για το pickling μετάλλων), το συμπυκνωμένο θειικό οξύ που παράγεται από την απορρόφηση μπορεί να αποσταλεί σε δεξαμενή αραίωσης και το αποημιναλισμένο νερό προστίθεται αργά υπό συνθήκες ανάδευσης (απαγορεύεται αυστηρά να προστεθεί νερό απευθείας στο συμπυκνωμένο θειικό οξύ για να αποφευχθεί η βρασμό). Η θερμοκρασία αραίωσης ελέγχεται ώστε να μην υπερβαίνει τα 60 μοίρες και η συγκέντρωση παρακολουθείται σε πραγματικό χρόνο με έναν μετρητή συγκέντρωσης στο διαδίκτυο. Αφού φτάσει στην τιμή στόχου, αποστέλλεται στη δεξαμενή αποθήκευσης τελικού προϊόντος. Για την παραγωγή του καπνού θειικού οξέος, πρέπει να προστεθεί ένας πύργος παραγωγής θειικού οξέος μετά τον πύργο απορρόφησης για περαιτέρω επαφή με το αέριο So₃ με 98,3% συμπυκνωμένο θειικό οξύ, έτσι ώστε το ελεύθερο περιεχόμενο SO₃ να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις σχεδιασμού. Ο έλεγχος των παραμέτρων λειτουργίας στον σύνδεσμο απορρόφησης είναι κρίσιμος. Για παράδειγμα, εάν η απορροφητική θερμοκρασία είναι πολύ υψηλή, η διαλυτότητα του SO₃ θα μειωθεί. Εάν η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή, το ιξώδες διαλύματος θα αυξηθεί, επηρεάζοντας την αποτελεσματικότητα της απορρόφησης. Ως εκ τούτου, η απορροφητική θερμοκρασία ελέγχεται συνήθως σε 40-60 βαθμούς μέσω ψυγείου οξέος. Ταυτόχρονα, η πίεση του πύργου απορρόφησης πρέπει να διατηρείται σε ελαφρά αρνητική πίεση (-50 έως -100pa) για να αποφευχθεί η διαρροή αερίου SO₃.
Διύψωση προϊόντων: Ρύθμιση συγκέντρωσης και καθαρότητας σύμφωνα με τις κατάντη απαιτήσεις
Ο πυρήνας του συνδέσμου εξευγενισμού του προϊόντος είναι η προσαρμογή της συγκέντρωσης και η απομάκρυνση των ακαθαρσιών του θειικού οξέος που παράγεται στη σύνδεση απορρόφησης ανάλογα με τις διαφορετικές ανάγκες των μεταγενέστερων βιομηχανιών, εξασφαλίζοντας ότι το προϊόν ανταποκρίνεται στα αντίστοιχα βιομηχανικά πρότυπα. Η πρώτη ρύθμιση συγκέντρωσης: Εάν η κατάντη ζήτηση είναι 98% βιομηχανικό συμπυκνωμένο θειικό οξύ (που χρησιμοποιείται στην παραγωγή λιπασμάτων, όπως φωσφορικό διαμμονίου κατασκευής), το 99,5% συμπυκνωμένο θειικό οξύ που παράγεται από απορρόφηση πρέπει να αποσταλεί σε έναν πύργο συγκέντρωσης, θερμαίνεται με την εισαγωγή ατμού χαμηλής πίεσης (120-150 βαθμός) για να εξελιχθεί μέρος του νερού, η μείωση της συγκέντρωσης στη συγκέντρωση 98%. Εάν η ζήτηση είναι 70% αραιωμένο θειικό οξύ (που χρησιμοποιείται σε μεταλλικό αποσπασματικό στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα για να απομακρυνθεί το οξείδιο του σιδήρου στην επιφάνεια του χάλυβα), η αποημιναλοποιημένη νερό πρέπει να προστεθεί ανάλογα με τη δεξαμενή αραίωσης, ενεργοποιώντας τα συστήματα ανάκαμψης και ψύξης για τον έλεγχο της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια της αραίωσης που δεν υπερβαίνει το 60 μοίρες.
Το δεύτερο είναι η απομάκρυνση ακαθαρσιών: Διαφορετικά σενάρια εφαρμογής έχουν σημαντικά διαφορετικές απαιτήσεις για καθαρότητα θειικού οξέος. Για παράδειγμα, το συνηθισμένο βιομηχανικό θειικό οξύ απαιτεί περιεκτικότητα σε σίδηρο μικρότερη ή ίση με 0,01% και περιεκτικότητα σε αρσενικό μικρότερο ή ίσο με 0,005%, ενώ το θειικό οξύ της μπαταρίας (που χρησιμοποιείται ως ηλεκτρολύτης για μπαταρίες μολύβδου-οξέος) απαιτεί περιεκτικότητα σε βαρέα μέταλλα (μόλυβδο, υδράργυρο, κάδμιο) μικρότερο από 0,1ppm και περιεκτικότητα σε χλωρίδα μικρότερη από το ή ίσο σε 0,5ppm. Για το συνηθισμένο βιομηχανικό θειικό οξύ, η διήθηση χρησιμοποιείται συνήθως για την απομάκρυνση των μηχανικών ακαθαρσιών (όπως η διήθηση μέσω των μεμβρανών φίλτρου πολυπροπυλενίου) και το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H₂O₂) προστίθεται για να οξειδώσουν και να απομακρυνθούν αναγωγικές ακαθαρσίες όπως το σουλφουριώδες οξύ (H₂so₃). Για το θειικό οξύ της μπαταρίας, απαιτείται μια βαθιά διαδικασία διύλισης: Πρώτον, η προσρόφηση ενεργού άνθρακα χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση των οργανικών ακαθαρσιών, στη συνέχεια χρησιμοποιούνται οι ρητίνες ανταλλαγής ιόντων (όπως η βελτίωση των ρητινών των κατιόντων για την απομάκρυνση των ιόντων βαρέων μετάλλων, οι ρητίνες ανταλλαγής ανιόντων για την απομάκρυνση των ιόντων χλωριούχου και των ιόντων νιτρικών) χρησιμοποιούνται για την απομάκρυνση των ακαθαρσιών και, Επιπλέον, πρέπει να διεξάγονται δοκιμές ποιότητας στον σύνδεσμο εξευγενισμού του προϊόντος, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών συγκέντρωσης (χρησιμοποιώντας τη μέθοδο πυκνόμετρο ή τη μέθοδο τιτλοδότησης) και τη δοκιμή περιεχομένου ακαθαρσιών (χρησιμοποιώντας φασματομετρία ατομικής απορρόφησης ή χρωματογραφία ιόντων). Αφού περάσει η δοκιμή, το θειικό οξύ πρέπει να αποθηκεύεται σε ειδικές δεξαμενές αποθήκευσης σύμφωνα με διαφορετικά επίπεδα συγκέντρωσης και καθαρότητας (όπως 98% συμπυκνωμένο θειικό οξύ σε δεξαμενές ανθρακούχου χάλυβα, αραιωμένο θειικό οξύ σε δεξαμενές FRP και θειικό οξύ της μπαταρίας σε δεξαμενές από ανοξείδωτο χάλυβα) για να αποφευχθεί η ανάμικτη ρύπανση των διαφόρων τάξεων.
Εξάτμιση καυσαερίων: Έλεγχος εκπομπών ρύπων για την τήρηση περιβαλλοντικών προτύπων
Παρόλο που υιοθετείται η διαδικασία "μετατροπής δύο σταδίων και απορρόφησης δύο σταδίων", εξακολουθεί να παράγεται μια μικρή ποσότητα καυσαερίων που περιέχουν SO₂ (συνήθως συγκέντρωση SO₂ 500-1000mg/m³) κατά την παραγωγή θειικού οξέος. Η άμεση εκπομπή θα προκαλέσει ατμοσφαιρική ρύπανση (σχηματίζοντας όξινη βροχή), οπότε ο σύνδεσμος θεραπείας καυσαερίων είναι ένα απαραίτητο βήμα προστασίας του περιβάλλοντος στη διαδικασία επαφής. Επί του παρόντος, υπάρχουν τρεις τεχνολογίες επεξεργασίας καυσαερίων στη βιομηχανία: η πρώτη είναι η διαδικασία αποκοπής αμμωνίας, η οποία στέλνει το καυσαερίδες σε έναν πύργο αποταμίευσης και έρχεται σε αντίθεση με το νερό αμμωνίας (συγκέντρωση 15%-20%) (Nh₄) ₂so₃ + so₂ + h₂o → 2nh₄hso₃.
Στη συνέχεια, ο αέρας εισάγεται στο διάλυμα αντίδρασης για να οξειδώσει και να παράγει θειικό αμμώνιο: 2NH₄HSO₃ + O₂ → 2 (NH₄) ₂so₄. Το θειικό αμμώνιο μπορεί να πωληθεί ως λιπάσματα αζώτου για να συνειδητοποιήσει τη χρήση των πόρων των ρύπων. Ο ρυθμός απομάκρυνσης SO₂ αυτής της διαδικασίας μπορεί να φτάσει πάνω από 98%και η συγκέντρωση εκπομπών εξάτμισης είναι μικρότερη ή ίση με 50mg/m³, ικανοποιώντας τις απαιτήσεις του "ολοκληρωμένου προτύπου εκπομπών της Κίνας" (GB 16297-1996). Το δεύτερο είναι η διαδικασία αποκοπής του γάλακτος ασβέστη, η οποία χρησιμοποιεί το ασβέστη (Ca (OH) ₂ εναιώρημα) ως το απορροφητικό για να αντιδράσει με SO₂ στο καυσαερίδες για να παράγει θειώδη ασβέστιο: So₂ + Ca (OH) ₂ → caso₃ † + h₂o. Το θειώδες ασβέστιο οξειδώνεται για να παράγει γύψο (Caso₄ · 2H₂O), το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην παραγωγή δομικών υλικών (όπως τα πίνακες γύψου).
Αυτή η διαδικασία έχει χαμηλό κόστος αλλά σχετικά χαμηλό ρυθμό απομάκρυνσης SO₂ (περίπου 95%), κατάλληλο για επιχειρήσεις παραγωγής μικρού θειικού οξέος. Η τρίτη είναι η μέθοδος ενεργοποιημένης προσρόφησης άνθρακα, η οποία περνάει το αέριο εξάτμισης μέσω ενός ενεργοποιημένου πύργου προσρόφησης άνθρακα. Αφού προσροφάται από ενεργό άνθρακα, το αέριο υψηλής συγκέντρωσης SO₂ παράγεται από εκρόφηση υπό συνθήκες θέρμανσης, οι οποίες μπορούν να επιστραφούν στον μετατροπέα για να συμμετάσχουν στην αντίδραση και πάλι, πραγματοποιώντας την ανακύκλωση του SO₂.
Αυτή η διαδικασία δεν έχει δευτερεύουσα ρύπανση, αλλά το κόστος της αντικατάστασης ενεργού άνθρακα είναι υψηλό, κατάλληλο για επιχειρήσεις με αυστηρές περιβαλλοντικές απαιτήσεις και υψηλό κόστος πρώτων υλών. Ανεξάρτητα από τη διαδικασία που υιοθετήθηκε, η συγκέντρωση εκπομπών SO₂ πρέπει να παρακολουθείται σε πραγματικό χρόνο μέσω ενός συστήματος παρακολούθησης στο διαδίκτυο μετά από θεραπεία καυσαερίων για να εξασφαλιστεί σταθερή συμμόρφωση. Ταυτόχρονα, τα υποπροϊόντα που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επεξεργασίας (όπως το θειικό αμμώνιο και το γύψο) πρέπει να απορρίπτονται σύμφωνα με τη συμμόρφωση για να αποφευχθεί η δευτεροβάθμια ρύπανση. Για παράδειγμα, η περιεκτικότητα σε βαρέα μέταλλα του γύψου πρέπει να δοκιμαστεί και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μετά την εκπλήρωση των προτύπων οικοδομικών υλικών.
Επιπλέον, ορισμένες επιχειρήσεις παραγωγής θειικού οξέος μεγάλης κλίμακας υιοθετούν επίσης την τεχνολογία ανάκτησης θερμότητας καυσαερίων, χρησιμοποιώντας τη θερμότητα στα καυσαέρια (θερμοκρασία περίπου 100-150 βαθμών) για να θερμάνουν το αποημιναλισμένο νερό μέσω ενός εναλλάκτη θερμότητας, δημιουργώντας ατμό χαμηλής πίεσης για την παραγωγή, βελτιώνοντας περαιτέρω την αποτελεσματικότητα της χρήσης ενέργειας και την πραγματοποίηση των διπλών στόχων της προστασίας του περιβάλλοντος και της ενεργειακής διατήρησης.
